വേദന (കവിത)

വേദന.......

നിനക്കും എനിക്കുമിടയിലെത്രദൂരം
കടൽ പരപ്പോളം ചിലപ്പോൾ
ചിലപ്പോൾ നൂലിഴയോളം...
മരുന്നു മണക്കുന്ന വരണ്ട
കാറ്റിനുമപ്പുറം നിന്നിലെ മൗനം വികൃതമാകുന്നു
തിളക്കമറ്റ കണ്ണുകളിൽ വരും ദീനത....
ഉദരം ചൂഴ്ന്നിറങ്ങും ദണ്ഡനം നിൻ വിശപ്പാകുന്നു
മദം പൂണ്ടൊളിച്ച നിൻ നിറകൂന്തളം
തരിശായൊരു വടുവൊഴിയാതലയോട്ടിമാത്രം
ഒട്ടിയ കവിളുകളിൽ കറുത്തുണങ്ങിയ
ലവണരസം എന്നിലെ അഗ്നിയായിറങ്ങുന്നു
വേദനയുണങ്ങാത്ത രാവുകളൊഴിയാനിനി,
നിനക്കു കേഴാനൊരു മൃത്യുപോലും ബാക്കിയില്ല....

മരയാണി (കവിത)

മരയാണി..

കൂലിക്കു കാമം തിളക്കുന്ന ചുടലപ്പറമ്പുകൾ
വെള്ളിവിളക്കുകൾ ചൂഴ്ന്നിറങ്ങും
വെട്ടത്തിൽ ചിരിച്ചും വിളറിയ കറുപ്പിൽ
സംഹാരമാടിയും തിമിർക്കുന്ന തൃഷ്ണകൾ

വിരലാൽ ഉഴിയാനൊരു ബന്ധവും തികയാത്ത
പുരുഷ കാമങ്ങളിൽ അഞ്ചും അറുപതും ഏകം.
ചിതറും കണ്ണാടികൾ, വിളറിയ
ഗദ്ഗദങ്ങളാകുന്നു കന്യകാത്വങ്ങൾ
എവിടെ എന്നറിയാത്ത രക്ഷനേടാൻ
ഇടം വലം കണ്ണുചുഴറ്റി ഇരുട്ടിൽ തപ്പുന്നു

കുരുട് ചുമക്കും കൂർത്ത മുഴക്കങ്ങളിൽ
വിലപേശി വീണ്ടുമുടയ്ക്കുന്ന കുരുന്നു നിലവിളികൾ.
ഒടിഞ്ഞുനിലമടിഞ്ഞ മരക്കുരിശ്ശിന്നരുകിൽ
നെഞ്ചുതുരന്നുവീണ ശൂന്യതയുടെ
പൊട്ടിയൊരു ഹൃദയത്തുണ്ട് മാത്രം
വളുത്ത വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ കറുത്ത ഹൃദയങ്ങളാൽ
ചുമരിലേക്ക് വീണ്ടും ആണിയടിച്ചുകയറ്റുന്നു
പകുതിയൊടിഞ്ഞ പഴയ മരക്കുരിശ്...
*********************************